"Chłopcy z Placu Broni" i ich autor, Ferenc Molnar

Ferenc Molnar jest uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli tzw. mieszczańskiego nurtu, który wykształcił się w węgierskiej literaturze w pierwszej połowie XX wieku.

Chociaż największą sławę przyniosła mu książka Chłopcy z Placu Broni – test wiedzy dotyczącej jego twórczości, gdyby ktoś chciał takowy opracować, musiałby obejmować znacznie większy dorobek. Przede wszystkim Molnar był bardzo płodnym dramaturgiem, spod jego pióra wyszło ponad czterdzieści utworów teatralnych. Pisywał również eseje, humoreski, opowiadania. 

W swoich dziełach chętnie podejmował temat patriotyzmu, poświęcenia i przyjaźni, czego pełny wyraz widzimy właśnie w przetłumaczonych na kilkadziesiąt języków Chłopcach z Placu Broni. 

Tam jeden z najważniejszych bohaterów, Nemeczek, w imię takich wartości oddaje życie. Prywatnie Molnar cenił sobie natomiast wszelkie przyjemności życia, otwarcie nazywał się hedonistą. Chętnie spędzał czas w kawiarniach i restauracjach, uwodził piękne kobiety, dyskutował do białego rana. Współcześni mu odbiorcy i krytycy uważali go za kosmopolitę i wykształconego intelektualistę o wyrafinowanym poczuciu humoru!

"Chłopcy z Placu Broni". Prawo do własnego kawałka świata

Własny kawałek przestrzeni, należący niepodzielnie do nas, jest bardzo ważnym elementem poczucia wolności. Nawet jeśli bardzo skromny, postrzegany przez innych jako niezbyt atrakcyjny czy wartościowy. Dla kogoś innego może być całym światem.

I biada wtedy tym, którzy chcą ingerować w terytorium uważane przez nas za własne. Instynkt jego ochrony jest bowiem bardzo silny i skłania do zdecydowanych działań. Chłopcy z Placu Broni test przywiązania do swojego terytorium przechodzili codziennie i były to prawdziwe walki na śmierć i życie. 

Nie tylko dzielnie i z zaangażowaniem odpierali zakusy przeciwników, chętnych do przejęcia tytułowego placu, ale też dowiadywali się sporo o przyjaźni, lojalności, godności, sile charakteru i o poświęceniu. Szczególnie dramatyczną, chociaż cenną nauką stał się dla nich przykład Nemeczka, który w imię cenionych przez siebie najwyżej wartości zapłacił najwyższą cenę. Takie zachowanie ma w sobie moc wykraczającą poza jakiekolwiek podziały, co wyraźnie uświadamia sobie przywódca antagonistycznej grupy, Feri Acz.